Josje’s gelukslezing al gezien? Er is nu een vervolg.
Weet je nog? Die middag of ochtend waarop je hardop lachte tijdens de oefeningen met je collega, maar ondertussen ook echt iets leerde over werkgeluk. Waarbij je naar huis ging met een rugzak vol inzichten. En weken later nog stond te vertellen wat je had meegenomen.
Dat is wat mensen zeggen over mijn keynote ‘Werkgeluk? Dat maak je zelf.’ Niet alleen omdat ze hebben gelachen. Maar omdat ze maanden later nog praten over de inhoud.
Patrick Brouwers van KPMG zei het zo: "Zelfs maanden later heb ik collega's nog met elkaar horen praten over de workshop, maar zeker ook vooral over de inhoud hiervan."
En Mandy Frankenreiter van APG: "Iedereen kreeg er een enorme energieboost van en mensen praten er nu, na weken, nog over na."
Goed nieuws voor iedereen die meer wil: er is nu een vervolglezing.
Voor mensen die de eerste lezing al hebben gezien en die energie willen vasthouden. Die hun geheugen willen opfrissen en nog dieper willen duiken in de positieve psychologie en wat het brein doet met geluk op het werk. Sprankelend, interactief en weer vol herkenning, humor en bruikbare inzichten om de volgende dag mee aan de slag te gaan.
Help, ik zoek een hobby. (En nee, Netflix telt niet.)
Santé vroeg mij waarom hobby's verdwijnen als we ouder worden. En het antwoord is heel simpel: andere dingen worden urgenter. Een hobby is niet dringend, niet nodig, niet noodzakelijk. En dus is het het eerste wat sneuvelt als de agenda vol raakt.
Maar weet je wat er dan ook sneuvelt? Je geluk.
Want tijdens een hobby maak je minder stresshormonen aan en meer gelukshormonen. Je hartslag en bloeddruk dalen. Je raakt in een flow waarbij je de tijd vergeet. En als je het samen doet, komt er ook nog eens oxytocine vrij, het knuffelhormoon.
Maar hoe vind je dan een hobby die bij je past? Een paar tips als tipje van de sluier: kijk niet naar passie of talent, maar naar plezier. Wat vond je als kind leuk? Waar ben je nieuwsgierig naar? En heel praktisch: plan het in je agenda. Als het erin staat, doe je het ook.
Oh, en wijn drinken op het terras is geen hobby. Ik zeg het maar even.
Wil je weten hoe hobby's en werkgeluk met elkaar samenhangen? Dat behandel ik uitgebreid in mijn keynote over werkgeluk en in mijn boek Happy in 100 dagen.
Van welke vakantie word je gelukkiger? Van een verre reis of een paar weken hintergarten?
Ferm Gedacht interviewde mij over reizen en geluk, en het antwoord is misschien verrassender dan je denkt.
Want is reizen eigenlijk wel nodig om gelukkig te zijn? Als je puur naar de basisbehoeften van een mens kijkt: nee. Maar mensen zijn van nature nieuwsgierig en op zoek naar nieuwe ervaringen. Die drang zit diep ingebakken.
Tegelijk betekent dat niet dat iedereen dezelfde vorm van reizen nodig heeft. Waar de één opleeft van een verre, avontuurlijke trip, vindt de ander rust en geluk in een weekendje dicht bij huis. Want wat het brein écht nodig heeft, is het doorbreken van de routine. En dat kan ook heel dichtbij.
Opvallend: de voorpret maakt mensen vaak nog gelukkiger dan de reis zelf. Het plannen, het uitkijken ernaar, dáár zitten de gelukshormonen al. En achteraf, in de herinneringen, beleef je het geluk eigenlijk nog een keer.
Mijn advies? Check in bij jezelf. Wat heb jij eigenlijk nodig? Kies niet vanuit verwachtingen van buitenaf, maar vanuit je eigen behoefte. Mensen die dat doen, zijn uiteindelijk het gelukkigst. Meer over wat jou gelukkig maakt vind je in mijn boek Happy in 100 dagen en tijdens mijn keynote over werkgeluk.
Meer offline. Hoe houd je dat vol?
Elke vakantie neem ik me voor: ik ga minder scrollen. En elke keer lukt het ook, een beetje. Maar thuis vallen we al snel terug in de oude gewoontes.
Marie Claire vroeg mij naar de groeiende trend van 'Analog Wellness' en ik snap hem volledig. We leven in een maatschappij die zich razendsnel ontwikkelt, maar ons oeroude brein is traag. Het is niet gemaakt om al die digitale prikkels te verwerken. Continu scrollen en TikTok-video's kijken activeert ons dopaminesysteem, ons beloningssysteem. En daardoor ontwikkelen we een soort verslaving: we willen altijd meer.
Totdat het brein zegt: stop. En dat punt bereiken steeds meer mensen.
Analoge hobby's zoals kleien, borduren, puzzelen en piano spelen brengen je brein in het default netwerk. De modus van herstel en rust. Je hartslag daalt, je cortisol daalt, je voelt je rustiger en creatiever.
Mijn tip: maak van je analoge tijd geen moetje. Bouw het in als beloning na de dingen die moeten. Heb je een taak af? Dan geef je jezelf een uurtje lezen, creatief zijn, of gewoon staren naar het plafond. Dan kijk je er ook echt naar uit. Wil je weten hoe je dit soort gewoontes duurzaam opbouwt? Dat is precies wat ik behandel in mijn keynote over werkgeluk.
Druk met niks. Lukt dat ook ná de vakantie?
Je bent net terug. De koffers zijn nog niet eens uitgepakt. En toch voel je het al: de agenda vult zich, de mail stroomt binnen, het hoofd staat alweer op aan.
Maar wat als je die vakantierust nog even vasthield?
&C Magazine vroeg mij naar de kunst van het niksen. En ik geef eerlijk toe: ook ik ben er minder goed in geworden. Mijn telefoon is een verlengstuk van mijn arm geworden. 'Even opzoeken', 'even Insta checken' en voor je het weet lig je een halfuur te scrollen in plaats van te niksen.
Want niksen is echt niets doen. Niet lezen, niet scrollen, niet mediteren. Gewoon staren. Hangen. Wegdromen. Je hoeft alleen maar te zijn.
En dat is precies wat je brein nodig heeft. Tijdens het niksen schakelt het over naar de zogenaamde default mode: een modus waarin het druk is met herstel, zelfreflectie en het verwerken van ervaringen. Juist op het moment dat je nikst, krijg je de oplossingen voor je problemen. Niet tijdens het piekeren. Tijdens het niks doen.
Mijn tip voor na de vakantie: begin klein. Eén minuut niksen heeft al zin. Zet je telefoon in een andere kamer. Staar uit het raam. Transformeer even in een menselijk meubelstuk. Het brein went eraan, net als elke andere gewoonte. In mijn boek Happy in 100 dagen staan meer van dit soort kleine ingrepen die echt werken.
Ambitieloos na de vakantie? Zo vind je je spark terug.
Je bent terug. Bruingebrand, uitgerust, vol goede voornemens. En dan zit je op maandagochtend achter je laptop en denkt: waarom doe ik dit ook alweer?
Het is een gevoel dat ik bij heel veel mensen herken, en ook bij mezelf. Na een periode van echte rust voelt de dagelijkse sleur opeens nog saaier dan voorheen. Je motivatie is weg, je energie is er wel, maar de richting ontbreekt. Je weet even niet meer waarom je doet wat je doet.
Dat is niet erg. Het is eigenlijk een teken dat de vakantie heeft gewerkt.
Want wat er tijdens goede rust gebeurt, is dat je brein de ruis wegfiltert. De automatische piloot zet even af. En dan komt de echte vraag boven: is dit nog wat ik wil? Doe ik de dingen die mij energie geven, of doe ik ze omdat het nu eenmaal zo gaat?
Hoe vind je je 'why' terug?
Begin bij wat je tijdens je vakantie miste, en wat je helemaal niet miste. Want in de rust van een vakantie merk je pas wat er thuis écht toe doet. Verlangde je terug naar je werk? Naar bepaalde mensen? Naar een project? Dáár zit een aanwijzing. En wat je met geen enkel gevoel van gemis achterliet, vertelt je net zo veel.
Kijk ook naar de momenten dat je in een flow zat. Wanneer vergat je de tijd? Flow ontstaat op het snijvlak van wat je leuk vindt, wat je kunt, en wat waarde heeft voor anderen. Je spark zit vrijwel altijd in de buurt van die flow-momenten.
En dan: maak het klein. De neiging na de vakantie is groot om alles tegelijk te willen veranderen. Nieuw plan, nieuw systeem, nieuwe jij. Maar grote ambities zonder kleine stappen stranden altijd in de eerste week van september. Kies één ding. Eén kleine actie die richting geeft aan wat je écht wilt.
Soms helpt het ook om je omgeving anders in te richten. Collega's die je inspireren, gesprekken die je energie geven, werk dat aansluit bij wie je bent. Op de werkvloer noemen we dat werkgeluk. En het is geen bijzaak, het is de basis van waaruit je alles doet. In mijn keynote over werkgeluk en in mijn boek Happy in 100 dagen ga ik hier veel dieper op in.
Hoe lang staat die professionele foto al op je to-do lijst?
Voor veel vrouwen is het antwoord: te lang. Want voor de lens gaan voelt spannend. Ongemakkelijk. Of gewoon als iets wat er nooit van komt.
Daarom organiseer ik op 4 september samen met mijn vaste fotografe Rowena Rutten een bijzondere dag: Shoot Back. Een dag speciaal voor vrouwen. Of je nu liever niet op de voorgrond staat, of er juist helemaal klaar voor bent en jezelf deze dag gewoon gunt.
We doen het klein en persoonlijk: maximaal 10 vrouwen. Zodat er écht aandacht voor jou is.
Dit krijg je die dag:
· Een visagieles en stylingtips
· Een zelfvertrouwensworkshop (van mij 😊)
· Een echte professionele fotoshoot met Rowena
· Een heerlijke lunch én een gezellige borrel
De investering is €995 ex. BTW. En de eerste twee aanmeldingen krijgen 5 extra bewerkte foto's van Rowena én een gesigneerd exemplaar van mijn boek, gewoon als cadeau omdat je er vroeg bij bent.
Ben je benieuwd of wil je direct een plekje reserveren? Stuur een mailtje naar josje@hellobetty.nl of een DM aan mij of Rowena.
Niet goed in dansen? Doe het dan toch!
Voor Libelle deed journalist Yasmine Esser een 30-dagen dansuitdaging. En ik werd gevraagd om als gelukspsycholoog uit te leggen waarom dansen eigenlijk zo goed voor je is.
Kort samengevat: het is de enige manier om álle gelukshormonen tegelijkertijd aan te maken. Endorfine voor dat euforische gevoel, oxytocine als je het met anderen doet, en je stresshormonen dalen erbij. Dat is behoorlijk efficiënt.
Maar er is een addertje. De grootste drempel blijkt niet in je benen te zitten, maar in je hoofd. Faalangst, sociale druk, het gevoel dat je er "niet goed genoeg" in bent. Herkenbaar?
Mijn belangrijkste tip: zie het niet als dansen, maar als bewegen op muziek. Dat maakt psychologisch al een wereld van verschil.
Dus zet straks even een nummer op en gooi je heupen los. Gewoon thuis. Niemand kijkt.
Wil je meer weten over wat geluk met je brein doet? Wil je meer inspiratie? Volg Josje op LinkedIn of boek haar voor een sprankelende keynote over geluk.
Kies ook in de zomer voor koud.
Het is warm, de zomer is begonnen en toch is mijn tip: draai die douche even koud.
In Grazia gaf ik een mini-cursus doe-het-zelfgeluk voor spannende tijden. Oorlog, woningcrisis, stijgende prijzen, je kunt er weinig aan veranderen, maar je kunt wél dagelijks kleine dingen doen die écht werken op je gelukshormonen.
Eén van mijn favoriete tips: kies voor koud. Uit onderzoek van het Amsterdam UMC blijkt dat even koud afdouchen je brein een complete reset geeft. Je maakt een adrenalinepiek aan, je wordt wakkerder, alerter en je stemming verbetert merkbaar. En het hoeft echt niet à la Wim Hof. Júíst niet. Een halve minuut aan het einde van je gewone douche is al genoeg. Gewoon de kraan iets koeler draaien en opbouwen. Dat is alles.
En in de zomer werkt het eigenlijk nog lekkerder. Na een warme dag voelt die koude straal als een dubbele beloning, voor je lijf én je hoofd.
In het Grazia artikel staan nog vijf andere tips die net zo simpel zijn en net zo goed werken. Van dankbaarheid opschrijven tot een glimlach forceren (ja, ook dat werkt echt).
Wil je meer inspiratie? Volg Josje op LinkedIn of boek haar voor een sprankelende keynote over geluk.
Wat de Italiaanse nonna ons kan leren.
JAN Magazine interviewde mij over nonnamaxxing en ik was meteen enthousiast. Want dit is precies het soort trend waar ik blij van word.
Nonnamaxxing. Je hebt het misschien al voorbij zien komen op TikTok of Instagram. Het is een samenvoeging van 'nonna' (Italiaans voor oma) en 'maxxing' (het optimaliseren van bepaalde aspecten van je leven). Het idee is simpel: leef een beetje meer zoals de stereotype Italiaanse oma. Rustiger leven, zelf koken, lange tafels met mensen die je lief zijn, dagelijkse routines, sociale verbinding. Geen dure retraite op Bali, geen radicale levensverandering. Gewoon meer aandacht voor de kleine, trage dingen.
En ik ben er eerlijk gezegd helemaal voor.
Want waar jongere generaties dopamine achterna jagen voor dat snelle geluksgevoel, zijn het juist die 'saaie' keuzes die op de lange termijn tot meer geluk leiden. Rust, zingeving, tevredenheid. Dat is geen toeval, Sardinië is niet voor niets één van de vijf Blue Zones op de wereld waar mensen het gezondst en gelukkigst oud worden.
Ik denk ook dat de timing niet toevallig is. Er is de afgelopen jaren een collectieve vermoeidheid ontstaan. Het aantal burnouts neemt toe, de technologie gaat steeds sneller, en uiteindelijk zegt het brein: stop. Veel mensen willen terug naar het simpele leven en de nonna's kunnen dat als de beste.
Wil jij ook een beetje nonnamaxxen? Begin klein. Neem uitgebreid de tijd om met een vriendin te bellen. Kies een recept waarvoor je uren in de keuken staat. Ruil de zelfscan in voor de caissière. En neem zonder schuldgevoel een lange lunchpauze.
En trouwens; ook dichter bij huis zijn we druk bezig met precies dit. Samen met de Limburger werk ik aan het project Lang Levende Limburgers, waarbij we van Limburg een Blue Zone willen maken. Het testpanel is volop bezig met de pijler mentale gezondheid en doet er alles aan om langer en gelukkiger te leven. Benieuwd hoe dat gaat?
Wil je meer van dit soort inzichten? Volg Josje op LinkedIn of boek haar voor een sprankelende keynote over geluk.
Wat ik hoorde over mezelf op het toilet.
'Ze is gewoon een beetje gek.' - dat hoorde ik over mezelf op het toilet tijdens de pauze van mijn eigen keynote.
Ik zat in hokje 1. Twee dames bespraken mijn lezing: één stond te wachten, één zat in hokje 2. En zonder dat ze het wisten zat ik erbij.
'Hoe vind jij die lezing?'
'Echt super leuk! Heel anders dan ik had gedacht. Maar weet je wat het is? Ze is gewoon een beetje gek.'
Ik kon me niet inhouden.
Ik liep lachend mijn hokje uit en zei: 'Dat klopt. Ik ben ook een beetje gek.'
Paniek. Gelach. En de roep naar hokje 2: 'Ze staat hier gewoon! En ze vindt zichzelf ook gek!'
Toen ik wegliep hoorde ik ze volledig instorten van het lachen.
Ik vond het heerlijk.
En eigenlijk zegt dit precies waarom mijn keynote anders is. Niet omdat ik 25 jaar psycholoog ben. Niet omdat ik wetenschappelijk onderbouwde tips geef. Maar omdat mensen zich tijdens mijn lezing de tranen uit de ogen lachen, terwijl ze ondertussen echt iets leren over werkgeluk.
Een beetje gek? Misschien.
Maar het werkt. 😄
Deze post kreeg heel veel reacties op LinkedIn, en stiekem zegt het precies wat mijn keynotes zijn. Als je op zoek bent naar een unieke lezing die mensen écht raakt én laat lachen, kijk dan zeker even op mijn lezingenpagina.
Wil je meer van dit soort posts? Volg Josje op LinkedIn.
Nieuw: Josje Smeets is de gelukscoach van 'Lang Leve de Limburgers'
Vanaf 21 april ben ik de nieuwe coach in het Limburgse blue zone-project van Dagblad De Limburger. Maar hoe maakbaar is geluk eigenlijk, en kun je een hele regio gelukkiger maken?
Grote kans dat je het al hebt gevolgd: Dagblad De Limburger is samen met Universiteit Hasselt een ambitieus experiment gestart. Het heet 'Lang Leve de Limburgers' en het doel is simpel maar groots: van Limburg een zogeheten blue zone maken. Inspiratie daarvoor komt uit plekken als Sardinië, Okinawa en Costa Rica; regio's waar mensen opmerkelijk lang, gezond en gelukkig leven. Een lezerspanel wordt vier periodes lang gecoacht in de pijlers die blue zones gemeen hebben.
De eerste fase beweging werd begeleid door coach Maartje Paumen. En vanaf 21 april neem ik het stokje over voor de tweede fase: mentale gezondheid en geluk.
Maakbaar geluk? Ja, maar met nuance
Als gelukspsycholoog geloof ik oprecht in de maakbaarheid van geluk, maar ik ben ook de eerste die zegt: niet alles is te sturen. De wetenschap is hierover verrassend concreet.
Zo'n 50% van je geluksgevoel is aangeboren; dat zit in je DNA en daar valt weinig aan te sleutelen. Maar slechts 10% wordt bepaald door je omstandigheden: je salaris, je huis, je werksituatie. Wat mensen altijd verrast: maar liefst 40% is mindset. Hoe je naar de dingen kijkt, hoe je omgaat met tegenslagen, welke gewoontes je aanhoudt. Dáár zit de winst. En dáár ga ik de komende weken met de deelnemers mee aan de slag.
Maar… kun je zomaar een blue zone creëren?
Dat is een eerlijke vraag en een kritische. De bestaande blue zones zijn niet bedacht of ontworpen. Ze zijn het resultaat van eeuwenlange cultuur, voeding, gemeenschapsgevoel en geografie. Je kunt dat niet nabootsen met een paar weken coaching.
Wat je wél kunt doen, is mensen bewust maken van de mechanismen die in blue zones werken: meer bewegen, meer verbinding, meer zingeving, minder stress. En als een lezerspanel na vier maanden iets heeft veranderd in hun dagelijkse gewoontes -en dat ook voelt- dan is dat al winst. Niet elke blue zone begint met eeuwen tradities. Soms begint het gewoon met één goede gewoonte, volgehouden.
Wat kun je verwachten?
De komende weken deel ik wekelijks praktische gelukstips met de deelnemers van het project, wetenschappelijk onderbouwd, maar zonder zweverigheid. Geen meditatie-apps of gratitude journals als dat niet bij je past. Wél: eerlijke inzichten in hoe je brein werkt, en kleine interventies die écht verschil maken.
En eind juni? Dan staat er nog één keer een theatershow over geluk op het programma voor wie het liever groot en live meemaakt. 🎭
Nieuwsgierig? Volg het project via Dagblad De Limburger of kijk op hellobetty.nl voor meer over mijn werk.
Kun je niet wachten en wil je echt álles weten over de maakbaarheid van (werk)geluk? Boek dan nu een lezing en ga zelf aan de slag met de wetenschap achter een gelukkiger leven, op het werk én daarbuiten.
Bescheiden is beter, dus hou af en toe je mond
‘t Is moeilijk bescheiden te blijven.
Wanneer je zo goed bent als ik...
Mijn vader zong dit vroeger altijd. Hard. Met een knipoog.
De laatste tijd hoor ik het steeds vaker. Maar dan zonder knipoog.
Scroll maar eens door je tijdlijn. Of kijk naar wereldleiders anno april 2026.
Iedereen lijkt vooral bezig met opvallen, winnen, de beste zijn.
En ja, ik doe er net zo hard aan mee. Als gelukspsycholoog wil ik ook gewoon dat mijn lezingen vol zitten. Dus hup: zichtbaar zijn, profileren, mijn stem laten horen.
Maar soms verlang ik naar iets wat bijna ouderwets voelt:
Bescheidenheid.
Niet jezelf klein maken. Niet onzeker zijn. Maar stevig staan zonder te hoeven schreeuwen.
Mijn zoon is hier het perfecte voorbeeld van: bescheiden. Bijna ongrijpbaar stil. Maar op het juiste moment gevat op een manier die je van je stoel blaast.
Mijn man hetzelfde: bescheiden. Nooit de grote woorden. Maar als hij iets zegt, wil je het opschrijven.
Elke keer denk ik: dit is aantrekkelijk.
En het is ook psychologisch logisch. We worden namelijk helemaal niet gelukkiger van constant erbovenuit moeten steken. Het houdt ons gevangen in vergelijking, bewijsdrang en onrust.
Bescheidenheid haalt de druk eraf. Maakt ruimte voor echte verbinding. En geeft een veel stabieler gevoel van eigenwaarde.
We hoeven dus niet minder zichtbaar te zijn. Maar misschien wel minder schreeuwerig.
Niet "kijk mij eens geweldig zijn". Maar "dit is wat ik te brengen heb."
Met een knipoog. Zoals mijn vader.
Ook ik kan er wat van leren… 😅😇🔥
De stilst aanwezige persoon in de kamer is meestal degene die je het langst bijblijft…Denk daar maar eens over na, terwijl je je volgende post schrijft.
Wil je meer tips over geluk en psychologie? Volg me dan op mijn LinkedIn-pagina of kijk op de inspiratiepagina van mijn website voor extra ideeën en inzichten.
Vergeet die Hyrox en marathons. Matig sporten maakt gelukkiger.
En nóg een interview voor &C magazine. Dit keer over iets dat me persoonlijk aan het hart gaat (letterlijk en figuurlijk :D). Misschien heb je het al voorbij zien komen in het nieuws: sporten op standje bejaard blijkt namelijk gezonder én beter voor je dan jezelf helemaal kapot zweten.
De fitness-mythe die begint te schuiven
We zijn lang doodgegooid met “no pain, no gain”. Hoe harder je ging, hoe gezonder je zogenaamd werd. Maar dat beeld begint te kantelen. Nieuw onderzoek laat zien dat jarenlang extreem intensief sporten bij 35-plussers juist samen kan hangen met een hoger risico op hart- en vaatproblemen. Oeps…
Beweging blijft natuurlijk gezond, daar gaat het niet om. Maar je hart blijkt geen onbeperkt upgrade-systeem. Dat wist ik natuurlijk allang…
De grens tussen fit en geforceerd
Het gaat niet om minder sporten, maar om de vraag: hoe vaak ga je vol gas en hoe lang houd je dat vol zonder dat je lichaam begint te protesteren? Urenlang intensief trainen zonder herstel voelt stoer, maar is voor je lijf soms gewoon structurele overbelasting. En mentaal werkt dat eigenlijk net zo. Het gaat om de balans, dames en heren.
Waarom minder hard meer oplevert
Je lichaam houdt van ritme en routine: bewegen, herstellen, weer bewegen. Niet van continu op rood staan. Daar zit de winst: niet in harder, maar in slimmer doseren. Bewegen dat je energie geeft in plaats van kost. Je leven leiden met energiegevers ipv energienemers.
Minder sexy Toegegeven, het klinkt niet ‘sexy’ als je zegt dat je iedere avond wandelt. Maar geloof me, matig sporten maakt ongelofelijk gelukkig.
Vergeet dus die bewijsdrang, bestel een paar suffe wandelschoenen, download een wandel app en gaan!
Op standje bejaard graag.
Wil je meer tips die binnen no time helpen bij meer geluk? Lees dan het boek Happy in 100 dagen of lees de tips die ik dagelijks toepas.
Het voelt goed om kwaad te worden op een vreemde.
Door &C Magazine werd ik geïnterviewd over rage baiten; het opzettelijk plaatsen van content om anderen kwaad te maken. En alhoewel dit heel naar klinkt, gaan we er opvallend lekker op.
Waarom je blijft kijken
Rage bait werkt omdat je brein slecht is in stoppen zodra iets je triggert. Je voelt irritatie, maar ook spanning. En je brein denkt: nog even kijken, dit wil ik begrijpen of rechtzetten. Vreemd genoeg gebeurt dit vaker bij negatieve, dan bij positieve informatie
De drie redenen dat het zo goed werkt
Ten eerste: Evolutionair is het handig om lang te blijven hangen bij negatieve content, omdat dit potentieel ‘gevaar’ zou kunnen opleveren. In de praktijk is het, maar vooral vermoeiend.
Ten tweede: je voelt je vaak even slimmer of beter dan de persoon die je ziet. Dat geeft een klein ego-boostje.
Ten derde: de comments zijn bijna verslavender dan de video zelf. Daar vind je bevestiging: ‘zie je wel, ik ben niet gek.’
Waarom het blijft hangen
Rage bait geeft korte stress- en beloningsprikkels tegelijk. Dat voelt intens, maar niet per se prettig achteraf. Toch blijf je scrollen, omdat je brein die mix van spanning en controle lastig kan weerstaan.
Takeaway
Rage bait is dus geen “foute content”, maar een slim spel met je aandachtssysteem. En precies daarom trap je er sneller in dan je denkt.
Wil jij meer leren over neuropsychologie? Check dan mijn nieuwste opleiding!
Wil je meer weten over rage bait en hoe het precies werkt? Lees dan het hele artikel van &C.
Motivatie piekt in de lente. Gebruik het voor het te laat is.
Je weet wel, dat project dat je al maanden uitstelt. Die cursus. Die carrièreswitch. Die lastige gesprekken. Februari leek niet het moment. Maar nu? Nu voelt het ineens... haalbaar.
Geen toeval. Als gelukspsycholoog zie ik elk voorjaar hetzelfde: mensen die plots dingen oppakken die maandenlang op de plank lagen. En daar zit wetenschap achter.
Meer zonlicht betekent meer serotonine en dopamine in je brein; de neurotransmitters die niet alleen je humeur regelen, maar ook je doorzettingsvermogen. Je brein is letterlijk beter uitgerust om vol te houden als het moeilijk wordt. Die mentale veerkracht die je in januari miste? Die krijg je nu cadeau van de zon.
Maar hier komt de clou: die extra veerkracht verdwijnt ook weer als het seizoen voorbij is. De lente is een kort, maar krachtig momentum-window. In de zomer heb je weliswaar ook zon, maar dan is je brein alweer gewend aan het hogere lichtniveau; het contrast is weg. Die energieboost van het omschakelen? Die krijg je maar één keer per jaar. Als je nu niet begint met dat moeilijke ding, wacht je waarschijnlijk tot volgend voorjaar.
Dus de vraag is niet: wat wil je dit jaar bereiken? De vraag is: wat ga je deze maand starten, nu je brein eindelijk meewerkt?
Die lastige sollicitatie. Die sportschool-routine. Dat gesprek met je baas. Dat bijvak waar je al jaren over droomt. Kies één ding. Begin deze week. Je hebt biologisch back-up.
Want hier is het geheim dat niemand je vertelt: motivatie is geen karaktereigenschap. Het is chemie. En die chemie? Die staat nu in jouw voordeel.
Je actie voor deze week: Schrijf op wat je al maanden uitstelt. Kies het moeilijkste. En zet één kleine, concrete eerste stap in je agenda. Niet "ooit". Deze week.
De lente duurt maar een paar maanden. Je doorzettingsvermogen ook.
Wil je het hele jaar door gemotiveerd blijven? Lees dan mijn boek Happy in 100 dagen of boek een keynote over motivatie:
Wil je meer horen en lezen over het effect van de lente? Check dan deze interviews:
Last van hoogtevrees of een andere angst? Dit kun je ertegen doen.
Ik ben ondertussen dikke vriendjes met de journalisten van het Belgisch Nieuwsblad. Dit keer vroegen ze me het hemd van het lijf over hoogtevrees en andere angsten. Hier lees je het artikel met tal van tips:
Last van hoogtevrees? Gelukspsycholoog verklaart de angst en legt uit wat je eraan kan doen.
Hoogtevrees is wellicht een van de bekendste fobieën en is een herkenbare angst voor velen onder ons. Ook voetballer Jan Vertonghen lijdt eraan, zo blijkt uit een Instagrampost van zijn voetbalclub Tottenham. Wij vroegen aan gelukspsycholoog Josje Smeets wat hoogtevrees precies inhoudt en wat je eraan kan doen.
Hoewel lang niet iedereen zichzelf beschouwt als iemand die lijdt aan hoogtevrees, maakt de angst voor (grote) hoogtes volgens gelukspsycholoog Josje Smeets deel uit van onze overlevingsdrang.
“Iedereen heeft in zekere mate last van hoogtevrees en dat is normaal. (Grote) hoogtes en met name afgronden houden gevaar in, waardoor ons brein instinctief alerter wordt. De prikkels die we krijgen van ons evenwichtsorgaan en gezichtsvermogen benadrukken dat gevoel nog meer. Dat geldt trouwens niet alleen voor mensen, maar ook voor (huis)dieren”, vertelt Smeets.
Wat is hoogtevrees?
Toch spreken we pas van hoogtevrees wanneer er sprake is van extreme reacties of wanneer mensen angst ervaren wanneer ze eigenlijk in veiligheid verkeren, bijvoorbeeld op een trap, in een lift of op een uitkijkplatform. Wat we beschouwen als ‘hoog’ verschilt trouwens van persoon tot persoon: de ene schrikt terug voor twee treden, de andere wordt pas ongemakkelijk vanaf twee verdiepingen.
Ook de manieren waarop hoogtevrees zich manifesteert, zijn uiteenlopend: van hartkloppingen tot verhoogde bloeddruk, van extreem angstige gedachten tot algehele irrationaliteit... Je lichaam verkeert in stressmodus en probeert dat zo goed en zo kwaad als kan te uiten.
“In sommige gevallen is hoogtevrees een aangeboren angst. Voor mensen die sowieso al angstgevoeliger zijn, is een overlevingsangst als hoogtevrees haast vanzelfsprekend. De fobie kan echter ook ontstaan door een nare ervaring in het verleden of vanuit een (aangeleerde) drang naar controle; hoogte is tenslotte iets oncontroleerbaars”, aldus Josje Smeets.
Hoe behandel je hoogtevrees en andere angsten?
Volgens de gelukspsycholoog is het perfect mogelijk om van je hoogtevrees of andere angsten af te komen, maar dat vergt wel tijd en inspanning.“Zit je nog in het beginstadium van je angst, dan bestaat de kans dat je ervan afraakt door middel van ontspanningsoefeningen. Het is een kwestie van je parasympathisch zenuwstelsel kalmeren en dat kan bijvoorbeeld dankzij yoga of mindfullness.”
Volstaat dat niet, dan is exposuretherapie een vaak gebruikte behandeling.
“Door jezelf langzaamaan bloot te stellen aan de bron van je angst, ga je inzien dat die angst ongegrond is. Je begint bijvoorbeeld met een foto van een trap, vervolgens krijg je videomateriaal te zien en helemaal aan het einde sta je zelf fysiek bovenaan die trap. Zo’n behandeling kan echter jaren duren en doe je het best onder begeleiding van een professional.” Dit kan ook bij andere angsten, stel je er zelf stapje-voor-stapje aan bloot.
“Soms wordt in het geval van hoogtevrees of andere angsten ook cognitieve gedragstherapie gebruikt. Beetje bij beetje leer je dat je brein je een verkeerd stresssignaal geeft vanaf een bepaalde hoogte. Met behulp van een psycholoog ga je aan de slag om je gedachten om te buigen, onder andere door jezelf telkens opnieuw bloot te stellen aan een positieve prikkel wanneer je met hoogtes wordt geconfronteerd. Ook deze techniek is er eentje van lange adem.”
Ondanks het feit dat hoogtevrees behandelen in de meeste gevallen een lang en traag proces is, vindt gelukspsycholoog Josje Smeets het onontbeerlijk om ermee aan de slag te gaan.
“Als mens hebben we de neiging om onze angsten uit de weg te gaan. Maar die vermijding geeft ons brein gelijk; we bevestigen in zekere zin dat er wat aan de hand is en dat (irrationele) angst de juiste reactie is. Op termijn gaan we die redenering ook toepassen op andere onderwerpen, waardoor onze angsten de ruimte krijgen om te groeien en onze wereld verkleint.”
“Door je angsten daarentegen actief aan te pakken, neem je zelf de controle. Je krijgt meer zelfvertrouwen, je wereld vergroot en uiteindelijk word je zelf ook gelukkiger.”
Wil jij ook aan de slag met (onbewuste) angsten en een gelukkiger leven? Denk eens na over coaching, een beetje hulp doet vaak wonderen.
Lees hier het artikel terug in het Belgisch Nieuwsblad:
Moeite met kiezen? Kies wat jij wilt!
Wat ik leer van de studiekeuze (de zoveelste) van mijn zoon?
PASSIE is het enige dat telt.
Ik kan hier een heel verhaal over de ups en downs van een studiekeuze vertellen. Over hoe belangrijk status is bij jongeren. Want ja, als je van VWO naar HAVO gaat, hoort er natuurlijk een HBO-opleiding achteraan, en daarna nog een master. Toch?
Eerlijk is eerlijk: zo denk ik zelf ook vaak genoeg. Ik heb jarenlang rondgezworven in de wetenschappelijke bubbel en daar geldt hetzelfde als in het bedrijfsleven: the only way is up.
Maar wat als het je niet lukt in die ‘way up’?
Wat als het gevraagde op je studie zo lastig is of zo ver van jezelf afstaat dat je motivatie, -die al niet groot is als je 18 bent-, nog verder daalt?
Dat je half naar je klasgenoten kijkt en denkt: ‘man, man; ik loop achter, dit gaat hem nooit meer worden’?
Kies je dan voor jezelf en durf je toe te geven dat het niet lukt? Durf je te kiezen voor iets dat écht bij je past, of kies je opnieuw wat ‘zo hoort’?
Helaas kiezen de meeste mensen eerst het laatste. Later, als je terugkijkt, denk je vaak: ‘had ik maar…’.
Wetenschappelijk onderzoek laat echter zien dat geluk een voorwaarde is voor succes, niet andersom. Als je gelukkig bent, heb je veel meer kans om succesvol te worden. Niet andersom.
Denk dus goed na over wat je drijft.
Waar gaat je vuurtje van branden?
Waar ga je écht op aan?
Uiteindelijk draait alles om PASSIE.
Passie leidt tot motivatie, tot succeservaringen, tot zelfvertrouwen. En pas dan, -écht pas dan-, is er nog maar één way. En die is up.
Dus weg met schaamte, gêne, status of vergelijking. Kies met je hart. Kies voor een gelukkig leven mensen, alsjeblieft, voor zover het kan in deze onrustige wereld.
Durf jij te kiezen voor jezelf? Lees mijn boek Happy in 100 dagen of stuur me een bericht. Ik help graag je passies en drijfveren bloot te leggen.
PS: mijn zoon keek afgelopen weekend ietwat glazig toen ik hem deze motivatie-speech gaf, maar ik denk dat hij nu toch gaat kiezen voor zichzelf. ❤️
Wil je vaker geïnspireerd worden door Josje? Volg haar dan op LinkedIn.
Van Europarlementariër naar vuilnisman. Maakt werk gelukkig?
Maakt werk altijd gelukkig?
RTL Nederland vroeg mij: maakt werk gelukkig? Mijn antwoord: JA! Maar dan moet werk wel aan een paar voorwaarden voldoen. Dit zijn de belangrijkste pijlers voor werkgeluk:
Verbinding
Mensen willen erbij horen. Wanneer je goede relaties ontwikkelt op je werk, met mensen waarbij je jezelf kunt zijn en je veilig voelt, zorgt dat voor meer geluk.
Groei & ontwikkeling
Mensen willen uitgedaagd worden. Werk dat je laat leren en het gevoel geeft dat je vooruitkomt, maakt gelukkig.
Autonomie
Op werkplekken waar je eigenaarschap over je werk mag nemen en er vertrouwen is in jouw keuzes, ben je het gelukkigst.
Zingeving & voldoening
Werk waar je energie van krijgt en dat ertoe doet, is vooral voor Gen-Zers een belangrijke voorwaarde voor werkgeluk.
Zien Gen Z-ers werkgeluk anders dan boomers?
JA, maar het verschil is kleiner dan je denkt. Vroeger werd werk gezien als statussymbool, iets dat je identiteit definieerde. Hoe hoger je op de carrièreladder klom, hoe beter je gevoel en hoe meer je gewaardeerd en geaccepteerd werd.
Nu geldt dat nog steeds, maar de focus ligt meer op voldoening. Waar vroeger een hoge functie status gaf, draait het nu meer om werk dat voldoening geeft. Mensen die goed voor zichzelf zorgen krijgen meer status en worden bewonderd. Kies je werk dat vrijheid geeft, voldoening oplevert en toch zorgt dat de huur en boodschappen betaald worden? Dan levert dat tegenwoordig meer status op dan 70 uur per week werken voor de baas en ongelukkig zijn.
Werkgeluk is daarom voor iedereen anders, maar begint altijd bij jezelf.
Wil je meer weten over het thema werkgeluk? Denk eens aan een keynote vol humor en wetenschap die jouw teamdag kan opluisteren.
Ben je nieuwsgierig naar het hele verhaal van de Europarlementariër die vuilnisman werd?
Het is hier terug te kijken:
Ben je stiekem optimist als je uitgaat van het slechtste?
Een journalist vroeg me laatst: als je uitgaat van het slechtste, ben je dan stiekem een optimist? Omdat alles dan alleen maar kan meevallen?
Helaas, als je altijd uitgaat van het slechtste scenario, ben je gewoon een rasechte pessimist. En een pessimist is bewezen ongelukkiger dan een realistische optimist.
Realistisch optimisme
Een realistische optimist weegt eventuele nadelen of gevaren van een keuze af. Toen het laatst zo sneeuwde buiten, kun je allerlei redenen bedenken waarom hardlopen of wandelen geen goed idee is. Een realistische optimist neemt die redenen mee in de overweging en besluit dan tóch te gaan, voorzichtig maar vastberaden.
De pessimist kiest daarentegen ervoor om helemaal niet naar buiten te gaan.
Het resultaat? De optimist onderneemt meer, ervaart meer en komt letterlijk en figuurlijk vooruit in het leven. Dat maakt blij, voldaan en gelukkig. Het is geen domme gok, het is een weloverwogen keuze.
Optimisme kun je leren
Je kunt trainen om meer van de positieve kant te kijken. Begin bijvoorbeeld met dit simpele ritueel: schrijf elke avond drie dingen op die je die dag hebt bereikt en waar je trots op bent. Door je brein te laten geloven in je eigen kunnen durf je steeds vaker een stap te nemen, ook als de uitkomst onzeker is.
Wil je nog verder aan de slag? Lees dan mijn boek Happy in 100 dagen, waarin je leert jezelf beter kennen en hoe je je mindset duurzaam kunt switchen naar geluk en optimisme.
.