Bijna niemand is een ochtendmens.

De 5AM club, wie kent hem niet? Het is een trend om voor dag en dauw op te staan en productief te zijn. Toch toont onderzoek aan dat bijna niemand een ochtendmens is. 70% van de mensen heeft normaal biologisch ritme en gedijt het best met een slaapschema van 23.00 tot 7.00 uur.

Ongeveer 10 tot 15% van de mensen behoort tot echte ochtendmensen. Zij zijn topfit in de ochtend, maar hebben een energiedip later op de dag. Ook avondmensen zijn schaars, slechts 10 tot 15% komt 's ochtends traag op gang, maar piekt qua energie in de avond.

Deze verdeling is grotendeels genetisch bepaald en niet zomaar te veranderen, al kan leefstijl het wel een beetje beïnvloeden.

Toch is vroeg opstaan enorm populair in de zelfhulpwereld. Er worden voorbeelden aangehaald van succesvolle mensen die vroeg opstaan (zoals CEO’s of topsporters), maar er wordt niet bij verteld dat deze mensen geboren ochtendmens zijn en vaak ook om 20:00 of 21:00 uur al naar bed gaan.

Voor ‘normale’ slapers en avondmensen werkt dit ritme niet. Te vroeg opstaan terwijl je interne klok nog op "slaapstand" staat, leidt tot:

• Slechtere concentratie

• Verlaagd cognitief functioneren

• Slechtere stemming

• Minder motivatie

Het is daarom niet productiever om om 5 uur op te staan, tenzij dat goed past bij jouw biologische ritme. Het slimste wat je kunt doen, is werken met je natuurlijke ritme, niet ertegenin.

Wil je meer inspiratie? Neem dan eens een kijkje op Josjes vernieuwde website.

Je kunt je medewerkers niet motiveren. Echt niet.

Motivatie komt namelijk na actie en niet andersom. Dus als je de illusie hebt dat je je medewerkers kunt aansporen tot actie: vergeet het.

Het werkt zo. Op het moment dat wij een taak oppakken komt er dopamine vrij in ons systeem (dus niet ervoor). De dopamine geeft ons een licht gevoel van beloning, waardoor een taak net iets minder vervelend of zelfs prettig voelt. Dopamine zorgt ervoor dat we willen doorgaan, we willen ons doel bereiken. Hoe meer je doorzet, hoe meer dopamine wordt aangemaakt.

Bij uitstelgedrag blijven mensen wachten op motivatie en een (kleine) dopamineboost. Die blijft echter uit. Jij als leidinggevende kan dopamine niet aanmaken bij een ander met een peptalk. Alleen als mensen zelf in actie komen -hoe klein ook-, gaat het motivatiecentrum in ons brein aan.

Geef je medewerkers daarom bij voorkeur mini-opdrachten. Opdrachten die zo klein zijn dat het binnen een minuut opgepakt kan worden. Ze lijken zo gemakkelijk dat er geen reden is om het niet te doen.

Voorbeelden van zo’n opdracht:

• ‘Open het bestand en geef het een titel.’

• ‘Print alleen het rapport uit, dan kijken we er morgen samen naar.’

Als mensen eenmaal in beweging zijn, zullen ze doorpakken en toch alvast nadenken over een tekst of zichzelf inlezen. Wedden?

Wil je meer weten of motivatie? Boek dan een lezing of check in bij Josje.

Waarom we drama opzoeken in de liefde (en hoe je dit doorbreekt)

Drama in de liefde: wie heeft er geen verhalen over? Het lijkt wel of veel singles onbewust de spanning van onbereikbare partners of de emotionele rollercoaster opzoeken. Maar waarom zijn we zo aangetrokken tot drama? Hoe komt het dat sommige mensen meer drama lijken aan te trekken dan anderen? En hoe doorbreek je die vicieuze cirkel?

Waarom trekken we drama aan in de liefde?

Het antwoord hierop is heel simpel; ons brein houdt van spanning. Onzekerheid en het spel van aantrekken en afstoten geven een enorme dopaminekick. Het voelt opwindend, maar het is ook verslavend. Daardoor kiezen we vaak partners die ons die spanning bieden. Ook de media helpen hierbij een handje mee. Romantische films en series leren ons dat ‘passie’ betekent dat je constant in een emotionele achtbaan zit. Rustige, stabiele relaties worden vaak afgeschilderd als ‘saai’, terwijl juist die rust de basis is voor een gezonde relatie.

Waarom drama je geluk in de liefde in de wegzit 

Ja, het voelt spannend, maar drama in de liefde is als een energiezuiger. Piekeren over ‘wat bedoelde die app?’ of ‘waarom doet hij zo afstandelijk?’ houdt je in constante stress. Dit ondermijnt je zelfvertrouwen, je gemoedsrust en je eigen kracht. Je raakt vast in een emotionele rollercoaster en verliest het contact met wat echt belangrijk is: jezelf.

Waarom trekt de ene persoon meer drama aan dan de ander?

Sommige mensen lijken drama als een magneet aan te trekken, veel meer dan anderen. Dit kan verschillende oorzaken hebben, vaak heeft het te maken met je hechtingsstijl, eerdere ervaringen en je verlangen naar spanning. Mensen met een onveilige hechtingsstijl (zoals angstige hechting) kunnen zich -vaak onbewust- aangetrokken voelen tot onbereikbare partners omdat dat past bij wat ze kennen. Weer anderen zijn misschien opgegroeid in een omgeving waar emoties intens waren, waardoor ze drama als normaal beschouwen. Het is zelfs zo dat sommige mensen onbewust drama opzoeken om zich geliefd of belangrijk te voelen. En dat is natuurlijk niet gezond, vaak duurt het jaren voordat je deze patronen doorhebt. Het goede nieuws is dat je deze patronen kunt doorbreken – het begint met bewustwording en het kiezen voor stabiliteit in plaats van chaos. Zélfs als dat in eerste instantie saai voelt.

Hoe je je brein kunt trainen om gezondere liefde te zoeken.

Als je onderstaand stappenplan volgt zul je merken dat de hoeveelheid drama verdwijnt uit jouw liefdesleven en plaatsmaakt voor meer rust, stabiliteit en vertrouwen. Heel fijn natuurlijk!                                               

1. Herken je patronen Voel jij je telkens weer aangetrokken tot onbereikbare types? Vraag jezelf af: ‘Heb ik drama nodig om me aangetrokken te voelen?’ Herken je patronen en word je bewust van je voorkeur voor chaos.     

2. Weet dat rust niet saai is Dit is een hele belangrijke stap die in het begin misschien even slikken zal zijn. Gezonde (liefdes)relaties zijn stabiel, en dat betekent niet dat ze saai zijn. Juist stabiele liefde kan heel spannend en intens te zijn; echte passie komt uit vertrouwen en wederzijds respect.          

3. Stop met spelletjes Mindgames, hard to get en drama houden de spanning in stand. Eerlijkheid en oprechtheid zijn veel krachtiger. Wees direct en stop vooral ook zelf met het spelen van emotionele spelletjes. Vaak heb je hier meer aandeel in dan dat je denkt.             

4. Richt je op je eigen leven Als je eigen leven op orde is en je doelen najaagt, -bijvoorbeeld in je carrière of persoonlijke ontwikkeling- heb je minder behoefte aan de adrenaline van een turbulente relatie. Focus op jezelf, en je zult merken dat drama minder aantrekkingskracht heeft.                         

5. Omarm een secure mindset Mensen met een veilige hechtingsstijl zoeken stabiliteit en betrouwbaarheid in hun relaties. Train jezelf om dat aantrekkelijker te vinden, begin bijvoorbeeld eens met jezelf meer kwetsbaar opstellen bij een goede vriend of vriendin. Je zult zien dat dit al super spannend kan zijn.   

Drama in de liefde lijkt soms onvermijdelijk, maar je hebt dit echt zelf in de hand. Door je bewust te worden van je patronen, rust te omarmen en op zoek te gaan naar oprechtheid, creëer je de basis voor een gezonderelatie. En geloof me, echte liefde voelt veel beter zonder de constante achtbaan.

Het impostersyndrome komt steeds vaker voor: 5 tips die helpen

Je hebt net een grote opdracht binnengehaald, je start een eigen bedrijf, of je krijgt promotie op je werk. Iedereen om je heen feliciteert je en is onder de indruk van je prestaties. Maar jij denkt: ze weten niet dat ik dit helemaal niet kan. Ooit zullen ze erachter komen dat ik hier niet hoor. Herkenbaar? Dan heb je wellicht te maken met het impostersyndroom, een veelvoorkomend fenomeen bij met name vrouwen die aan het begin van hun carrière staan of stappen zetten in hun professionele ontwikkeling.

Het impostersyndroom is het hardnekkige gevoel dat successen te danken zijn aan geluk of toeval, en niet aan je eigen talenten of harde werk. Je bent bang om door de mand te vallen en je vraagt je altijd af wanneer anderen dat gaan ontdekken. Het kan leiden tot een lager zelfbeeld, somberheid en uiteindelijk zelfs tot een depressie of burn-out.

Het impostersyndroom komt -helaas- steeds vaker voor, enerzijds vanwege de toenemende prestatiedruk op de werkvloer, anderzijds vanwege de alsmaar toenemende sociale vergelijking, zeker ook via social media. Ondernemers, freelancers of vrouwen die werken in de tech- of creatieve sectoren hebben er opvallend vaker last van, net zoals jonge leidinggevenden. Dit komt omdat zij relatief vaker te maken hebben met een hoge mate van verantwoordelijkheid op het werk.

Maar ook in een werkomgeving waar flexibiliteit en vrijheid hoog in het vaandel staat, zoals bij remote werken, kan het impostersyndroom doen oplaaien. Digital nomad zijn heeft zijn keerzijde: de vrijheid om je werkplek en -tijd in te delen brengt een bepaalde druk mee: je bent zelf verantwoordelijk voor je succes en dat kan overweldigend voelen.

Het impostersyndroom ontstaat vaak in situaties waarin je jezelf continu vergelijkt met anderen. Dit gebeurt bijvoorbeeld op social media, waar iedereen alleen zijn beste momenten deelt. Je ziet constant successen van anderen voorbijkomen, wat de illusie wekt dat jij achterloopt. Daarnaast kan het impostersyndroom ontstaan doordat je jezelf te hoge eisen oplegt. Vrouwen, vooral in competitieve en snel veranderende werkvelden, hebben soms de neiging om perfectionistisch te zijn en hun prestaties voortdurend in twijfel te trekken.