Inspiratie
Hier vind je een selectie van mijn meest gelezen blogs en artikelen.
PS: Ben je geïnteresseerd in een lezing over een specifiek onderwerp met Josje Smeets als spreker? Laat het weten!
Blog Bedrock Magazine: Hoe kun je happy blijven in het dagelijkse, ietwat saaie leven?
Hoe kun je happy blijven in het dagelijkse, ietwat saaie, leven? (volgens een GeluksPsycholoog)
Aan de vraag ‘wat zouden jullie willen weten van een GeluksPsycholoog’ op onze socials gaven jullie massaal gehoor. Zo werd de vraag gesteld: ‘Hoe blijf je geluk vinden in de dagelijkse dingen zonder er een saaie routine van te maken?’
Goede vraag. Belangrijke vraag ook. Want om je heen zie je bijvoorbeeld dat heel veel relaties stuklopen omdat de één de dagelijkse sleur te saai vond worden en zijn/haar prikkels buiten de deur zocht.Of dat mensen hun biezen pakken, de cameraploeg van ‘Ik Vertrek’ op sleeptouw nemen en proberen hun saaie leven wat op te leuken in het buitenland. Met allerlei rampscenario’s als gevolg.
Je hebt mensen die helemaal gelukkig zijn met hun al veertig jaar durende huisje-boompje-beestje-life. Toch zijn er dit niet veel. Wij mensen willen namelijk groeien, dus we zijn altijd op zoek naar méér. Geen probleem wanneer je in-between-jobs bent en met je backpack besluit de wereld rond te reizen. Ietsje minder handig wanneer je een fijne relatie en baan hebt én net je eerste echte huis hebt gekocht. Deze laatste groep lijkt het voor de buitenwereld helemaal voor elkaar te hebben, maar zo voelt het dus niet. Het jeukt, het kriebelt. Happy life is sáái. Jij wilt uitbreken uit de sleur. Daarom hebben mensen dikwijls de neiging te vluchten uit deze veilige wereld, op zoek naar het avontuur.
Je voelt hem al, dit vluchten is niet altijd verstandig. Het blijkt dat het veranderen van je omstandigheden je uiteindelijk maar 10% gelukkiger maakt. Oei. Da’s niet veel. Het zit zo; 50% van je geluk wordt bepaald door je genen, dit is je soort base level of happiness. Je kunt proberen deze omhoog te krijgen door het veranderen van je baan, partner, woonplaats of het kopen van een nieuwe auto of outfit. Dan ben je ook echt een korte periode (tot maximaal 1 jaar) gelukkiger. Je vindt de prikkels waar je naar op zoek was en de daarbij behorende dopamine en serotonine die ervoor zorgt dat je het geluk ook echt voelt. Ben je echter op zoek naar een structurele verhoging van je geluk, verander dan je mindset. Maar liefst 40% van je geluk is afhankelijk van hoe je kiest met bepaalde situaties om te gaan. Je kunt ervoor kiezen dingen negatief te bekijken (het is hier saaaai) of positief (maar ik voel me wel veilig en op mijn gemak). 40% van je happiness bepaal jij dus helemaal zelf.
Hou daarbij het volgende in je achterhoofd. Veiligheid, geborgenheid en liefde zijn basisemoties van elk individu. Geen wonder dat we met zijn allen toch steeds weer op zoek gaan naar een leuke partner en een fijn huis om in te wonen. Wanneer je besluit deze partner en huis te verlaten, kies je er dus niet alleen voor om de saaiheid vaarwel te zeggen, maar verlaat je ook je veiligheid en geborgenheid. Maak deze keuze heel bewust en denk er goed over na. Pas echter op wanneer je bij dit alles nog niet zo stil gestaan hebt, maar vooral je gevoel wil volgen. Verkeer je in deze laatste groep, dan is het soms beter dat je je veilige basis behoudt, maar dat je je mindset verandert.
Dat je dat saaie, maar oh zo veilige en liefdevolle, leven van je omarmt. Gelukkig zijn met het simple life. Hoe?
1. Die mindset veranderen is eigenlijk heel simpel. In plaats van te bedenken wat je mist en niet hebt, kun je jezelf keer op keer vertellen wat je dan wel hebt en wat er zo leuk is aan de situatie nu. Werkt gelijk.
2. Breng variatie aan in de simpele dingen. Kook niet elke keer zelf, maar laat je vrienden een keer op bezoek komen met een doos ingrediënten en je keuken overnemen. Of doe dit bij hen thuis. Of bouw een vaste ‘anti-screen-avond’ in waarop face to face talks of gezelschapsspelletjes centraal staan. Leuk! Welke variatie je ook kiest, ons brein houdt ervan. Precies om die reden krijgen we zelfs na teveel eten nog altijd een toetje op. Yes, we like change!
3. Wissel saaiheid af met avontuur. Nee, je hoeft niet gelijk alle schepen achter je te verbranden. Je kunt ook leuke reizen plannen, af en toe gaan werken in een andere stad, er weekendjes alleen op uittrekken of samen met vriendinnen etc. om meer avontuur te ervaren. Ten eerste heb je heel wat te vertellen wanneer je weer thuis komt en ten tweede ben je vaak maar wat blij dat je weer terugkeert naar die eigen veilige haven. Je leert het daardoor veel meer waarderen. Wedden?
4. Vraag op het werk of je af en toe eens op een andere afdeling mag werken. Gewoon om de sfeer te proeven, andere gezichten te zien en andere ideeën op te doen. Alleen al de verandering van bureau kan wonderen doen voor je geluksgevoel.
5. Zorg weer voor die 30 minuten beweging per dag. Ik blijf het herhalen. Enkel dan krijg je allevier je gelukshormonen tegelijkertijd aan het werk en is alles om je heen minder saai. Wissel het soort sport en hardlooproutes af om je brein nog meer te triggeren.
6. Heb goede gesprekken. Veel van de saaiheid door de week is te wijten aan het feit dat onze gesprekken van een matige kwaliteit zijn. Gesprekjes over de bovenleidingen die bevroren zijn of de Brexit-deal die nog steeds onduidelijk is zijn leuk voor even, maar maken je niet gelukkig. Ga eens een gesprek aan op een dieper niveau. Stel vragen waarbij je de ander (collega, buuf, sportschoolmaatje) echt leert kennen. Eng, maar ongelofelijk satisfying. Niets is zo uitdagend als andere mensen. Ga die verdieping aan!
Blog Wendyonline.nl: Doe mij maar een Bali’tje
Ik gun iedereen twee weken Bali. Maar om een andere reden dan je wellicht zou verwachten.
Eerder deze zomer werd ik geïnterviewd door Dagblad de Limburger over stress op vakantie. Vol overtuiging had ik mijn antwoorden klaar. Wanneer een vakantie tegenvalt heeft dat alles te maken met het hebben van te hoge verwachtingen. Heb geen verwachtingen en je hebt de vakantie van je leven.
En dat is dus precies wat ik deed in juli. In plaats van onze vertrouwde zilveren caravan van stal te halen om op de bonnefooi naar zonnige oorden te verkassen, trokken we met zijn viertjes alle acht onze stoute schoenen aan en vertrokken richting Azië. Maleisië, Bali en Singapore stonden op de planning. Kids iets ouder nu en klaar voor het avontuur. Voor ons geen suffigheid meer. Jihaaa! Verwachtingen hadden we niet. Ik zelf heb ooit China bezocht, maar daar houdt onze Azië-experience op. We waren totaal blanco. Wij regelen zoiets namelijk goed.
Eenmaal uitgestapt op Kuala Lumpur worstelden we ons door de zwetende, grotendeels blootvoetse, rij met mensen en holden zo snel mogelijk naar een comfortabele ‘teksi’. Zet ons maar af bij dat droomhotel (dat ik zorgvuldig maanden van tevoren had vastgelegd. Toegegeven. Misschien hadden we toch wel íets van verwachting dan. Maar je wilt natuurlijk wel een fijn bedje om in te slapen, niet? Een hotel dat een beetje centraal gelegen is? En dat goede recensies krijgt op Tripadvisor?). De taxi kon door de enorme drukte niet tot aan ons hotel komen en zette ons in een straat aan de achterkant af. En daar stonden we dan. Met onze fijne roltassen (voor ons geen fancy koffers, we waren op avontuur!) in het stof, de uitlaatgassen, de klamme kruidige bewolkte deken die de stad om je heenslaat en vooral; de enorme drukte. Allejezus, wat was het hier druk. Overal voertuigen. Verkeerslichten voor voetgangers functioneerden niet. Letterlijk je voor een auto gooien was het devies. Dat viel wel een heel klein beetje tegen. De Toscaanse groene heuvels flitsten kortstondig door mijn hoofd. Want ik hou zo van de natuur. Van het buiten zijn.
Eenmaal bij het hotel bleken onze kamers geen raam te hebben. En veel groter dan een schoenendoos waren ze niet. Maar ‘hey’. We zitten in een wereldstad! Logisch. Een kleine aanpassing van de mindset en gaan!
Na drie dagen Kuala Lumpur waren we kapot. Openbaar vervoer blijkt niet optimaal geregeld (waar blijft die ‘bas’?) en met de taxi sta je continu in de file. Locals adviseerden ons zoveel mogelijk te lopen en zo meer te zien. Dus dat deden we. Blaren op de voeten en hielen, maar wij zagen álles. Ik was niet voor niets de halve wereld overgevlogen natuurlijk. We vonden het mooi, indrukwekkend, maar ánders en intens. En wat viel de continue zoektocht naar eten voor mijn hongerige kinderen in de groei tegen. Eten kopen kan daar niet lukraak. Ga naar restaurants die goed bezocht zijn, eet vooral geen vlees, vis, rauwe groenten, geschild fruit, producten met melk, halfgekookte eieren en was je handen veelvuldig met meegebrachte hygiënische handgel om nare buikziektes te voorkomen. (jaja, mensen. Wij hadden ons ingelezen. Geen verwachtingen, écht niet. Maar beter voorkomen dan genezen natuurlijk). Mijn goed gevulde campingkoelkast had al meerdere malen de revue gepasseerd in gedachten. Stiekem dan wel. Snel onderdrukken die handel.
Drie keer per dag uit eten dus. Super gezellig. Wat hadden we een lol aan tafel. Maar toen we ons op zondagmiddag eenmaal geïnstalleerd hadden in het park achter de Petronas Towers bij een kinderzwembad wensten we vurig dat we buiten konden eten. In het gras. Tussen de vogels en apen. Zoals vakantie hóórt te zijn. We gingen zelfs op zoek naar een supermarktje voor wat brood en kaas, maar natuurlijk. Dit is het land van andere koolhydraten. Noedels kunnen niet ongekookt opgeslurpt worden in het park.
Toen we doorvlogen naar Bali hadden we toch wel énkele verwachtingen. Zoals onze dochter zei; híer gaat de vakantie pas écht beginnen. Bali is immers het paradijs-eiland. Het nieuwe Ibiza. Je moet er geweest zijn. Palmbomen, heerlijke stranden, fantastische eettentjes en cocktails popten op in mijn hoofd tijdens het verorberen van de ietwat dubieuze vliegtuigmaaltijd.
Ook op Bali zochten de we eerste beste taxi uit en lieten ons vervoeren naar ons guesthouse in Sanur. Dat zou lekker rustig zijn, beloofden de vele reiswebsites ons. Het plaatsje dat vooral door gezinnen bezocht werd. Voor ons geen druk Kuta of Seminyak. Rust, natuur. Natuurlijk hadden we verder geen verwachtingen. Wij lieten ons verrassen.
Rond vijf uur, bijna aangekomen bij ons paradijs, begon het te schemeren. Jeetje, wat ging de zon hier vroeg onder. Sowieso, ‘waar is die zon?’, vroegen we onze taxichauffeur die al anderhalf uur in de file een lyrische bloemlezing gaf over zijn fantastische thuis(ei-)land.
‘It’s the volcano. It’s cloudy everyday.’
Slik. Dit had ik zeker niet verwácht. Bewolking? Élke dag? Op Báli? Was ik hier de halve wereld voor overgevlogen? Wat moest ik in godsnaam doen dan op dat strand?
Adem in. Adem uit. Je bent GeluksPsychologe. Jij wéét hoe je er iets van kunt maken als het anders loopt dan verwacht. Verander de mindset, ga mee met de flow. Ok, dat werden geen ellenlange dagen op het strandbedje met de stapel boeken die je wilde lezen. Je was tenslotte op Bali. Zóveel te zien en te doen. Je haalde je notitie op met bezienswaardigheden in de buurt van Sanur. Jullie gingen er wat van maken!
Aangekomen bij ons guesthouse tastten we in het duister op zoek naar geschikte avondkleding om ons te wanen in één van die beroemde healthy, hippe eettentjes. ‘Mam, ik word hier lek gestoken door de muggen. Heb ik nu dengue?’. Ok, eerst even langs een apotheek dan misschien. De Nederlandse deet werkte voor geen meter. Gelukkig hadden we klamboes zei Tripadvisor. Waar waren die trouwens? Geen paniek. We smeren ons in met lokale deet en alles komt goed.
De steenworp van het centrum die ons guesthouse lag leek onbegaanbaar. We zagen werkelijk geen hand voor ogen. ‘Hebben ze hier überhaupt een stoep?’ Terug om zaklampen op te halen liepen we de weg opnieuw. Slingerend tussen de offers (je wilt de lokale bevolking niet beledigen erop te trappen), het eindeloze afval en wegspringend voor ál die nergens-mee-rekening-houdende scooters. Wat was het hier druk. Alweer. Jeetje. Wat een prikkels. Met een hoge mate van alertheid renden we het laatste stukje naar de apotheek terwijl we op de hielen gezeten werden door zeven honden. Opletten voor hondsdolheid natuurlijk. Opgelucht stapten we de met airconditioning gevulde ruimte binnen. Om na de mededeling ‘sorry only cash’ weer met lege handen om te draaien.
Dit moest vanaf morgen anders. We hadden een plán nodig. En een ‘to-do-lijstje’. Dus dat maakten we. Bewust van het feit dat we daarmee onze eigen verwachtingen gingen kweken, schreven we onze ‘to do’s’ op.
Goh, wat waren dat er veel. We waren toch op vakántie? Ik had helemaal geen zin vervoer te regelen. Een betrouwbare chauffeur te zoeken. Het viel over me heen. Ik had een jaar lang hard gewerkt en twee banen naast elkaar gehad. Onze zomervakantie is ons ijkpunt. Even niets. Even geen prikkels. Niet ‘aan’ staan. Lekker suffig zitten op de camping tussen de krekels.
Maar wat had ik dan verwacht? Niets, ik had niets verwacht. Dat is precies wat ik adviseerde in het krantenartikel. Heb geen verwachtingen. Maar ik had natuurlijk wel verwachtingen. Iedereen heeft een benchmark. En vakantie was voor mij vakantie zoals ik die gewend was. Eindeloze lange zinderende dagen in strak blauwe luchten, waarbij het daglicht mij pas rond een uur of tien ‘s avonds zou verlaten. Dagen waarop je uren kon praten met andere campingbewoners, je kon waden door rivieren of kon scheuren in een speedbootje op zee. Of dagen waarop je juist helemaal niets hoefde te zeggen.
We zijn uiteindelijk twee weken op Bali geweest. Veel korter dan gepland.
We hebben ontzettend veel gezien, ervaringen ingedronken, plezier gehad en ons verbaasd over heel veel dingen, niet in de laatste plaats over de allesoverweldigende (verkeers-)drukte en het vele afval op het eiland. We hebben op het natte strand gelegen en in de huizenhoge golven gespeeld. Maar het continu alert zijn en ‘aan’ staan bleef. Zeker met kinderen en zeker wanneer je aan de voet van de vulkaan overnacht.
Op een zekere ochtend in het stervensdrukke Ubud kwam het besluit. Reizen is reizen. Geen vakantie. En we hadden vakantie nodig voordat we ons weer een vol jaar in onze kersverse ondernemingen zouden storten. We appten KLM die ons enorm snel en goed geholpen hebben met het omboeken van onze terugvlucht. Maleisië hebben we verder overgeslagen en van Singapore hebben we helaas alleen het vliegveld gezien. Maar het was goed zo.
Dit was pas écht je geluk nastreven. Wanneer iets niet bij je past, laat het voor wat het is. Laat je gêne varen. Trek je niets aan van de buitenwereld. Doe waarbij jíj je goed voelt.
We kwamen zondagmiddag thuis en vertrokken dinsdagochtend weer. Met ons zilveren caravannetje. Tien dagen naar de Ardèche. Waar geen WiFi of 4G signaal ons bereikte. Telefoons uit. Ons brein uit. Ctr Alt Delete.
Ik gun iedereen zo’n Bali’tje. Een moment waarop je jezelf tegenkomt. Dan weet je zomaar ineens weer wat je écht wilt. Wat je behoeften en dromen zijn.
Blijf bij jezelf. Elke dag opnieuw.
Het hebben van geen verwachtingen zorgt ervoor dat je meer kunt genieten en ervaringen meer intens kunt beleven. Ga echter na of je daadwerkelijk geen verwachtingen hebt of dat je stiekem toch al een beeld gevormd hebt van datgene dat komen gaat. Dat is niet erg. Voorpret is de halve pret. Maar accepteer dan ook dat de werkelijkheid anders kan uitpakken. Omarm deze werkelijkheid. Of omarm hem niet. Het is jouw keuze. Jouw leven. Enjoy!
Zie hier de link naar het krantenartikel.
Blog WendyOnline.nl: Maakt het vieren van je verjaardag gelukkig? Vijf redenen.
Ik maak het liefst van elke dag een feestje. Het leven is te leuk om te gaan sikkeneuren. Behalve op mijn verjaardag. Dan kruip ik het liefst diep onder de wol. Ik vraag me wel eens af hoe dat kan. Want op je verjaardag vier je; wat eigenlijk?
Je viert jezelf. Jij en jij alleen. Je bent dankbaar omdat je er bent en vraagt anderen dit met je te vieren. En daar wringt de schoen. Want kun je dat wel van een ander vragen? Is dat niet een tikkeltje egoïstisch wellicht? En hebben mensen niets beters te doen dan verplicht naar jouw feestje komen? Allemaal overpeinzingen die de revue passeren wanneer de beruchte datum nadert. Dan zijn er nog je schoonouders. ‘Je viert je verjaardag toch zeker? Dat is iets dat hoort.’
Ai, die komt hard binnen. Ik kruip nog maar wat verder onder de wol. Tijd voor een onderzoekje. Maakt het vieren van je verjaardag gelukkig? Ik ben de wetenschap ingedoken voor jullie. Schoorvoetend moet ik bekennen……… ‘yes, it does.’ En dit is waarom:
1. Dankbaarheid. Het vieren van je verjaardag dwingt je te reflecteren. Even stil te staan. Je bent toch maar mooi dat jaar ouder geworden. En zoveel heb je er geeneens voor hoeven doen. Wees dankbaar dat je er (nog) bent. Count your blessings. Dankbaar zijn maakt meer positieve emoties los en dus gelukkiger.
2. Positiever zelfbeeld. Wij nuchtere Hollanders hebben het minste aantal officiële feestdagen van Europa. Hier geldt; ‘doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.’ Vieren doen we niet snel, hard doorwerken is veel stoerder. Terwijl het vieren van successen en speciale gebeurtenissen (zoals verjaardagen) maakt dat we een positiever zelfbeeld krijgen. ‘Wow, blijkbaar mag ik er zijn. Kijk maar eens naar al die lieve verjaardagswensen.’ Helemaal speciaal voor jou. Toch wel leuk stiekem.
3. Je bent samen. Zoals al vaker verteld; sociale verbondenheid zorgt voor meer happiness. Wij mensen zijn sociale wezens en ons gelukcentrum in het brein weet dit maar al te goed. Ben je samen met je vrienden, dan vliegen de gelukshormoontjes dopamine en oxytocine in het rond. Zelfs al zit je in een kringetje met een blokje kaas. Dit soort zitfeestjes is zéker niets voor mij. Als ik mijn verjaardag vier, dan maar gewoon goed. We prikken een datum in de zomer, vragen de buurman te DJ-en, struinen Pinterest af naar de mooiste zelf-maak-versieringen en huren een silent disco. Want gedanst gaat er worden.
4. Dansen. En oh ja, wat worden we blij van dansen. Ook hiervan komen gelukshormonen vrij, vooral endorfines dit keer. Dans je ook nog eens met een zeer aantrekkelijke partner, dan komen daar nog meer hormonen bij. Dansen ontspant; het maakt je hoofd leeg. Muziek maakt sowieso dat de gebieden in je hersenen beter gaan samenwerken, waardoor je je empathischer opstelt. Dit zorgt weer voor meer sociale verbondenheid en het gelukskringetje is weer rond.
5. Eten en drinken. Ook lekkere hapjes en drankjes maken je blij. Je hersenen zijn geprogrammeerd je te belonen voor voedsel, dus behalve zout en vet, hap je ook dopamine naar binnen. Natuurlijk, drink en eet met mate, en zeker niet elke dag ongezond. Maar af en toe een hapje van een goede cateraar of een Braziliaans cocktailtje van de barman zorgt ervoor dat je blij wordt.
Zelfs al ben je niet van plan groots uit te pakken, vieren die verjaardag! En niet omdat het hoort, maar omdat het kan. Doe iets speciaals; je hebt het verdiend! Als jij blij bent met jezelf, dan volgen alle anderen vanzelf. Zeker weten.
Begint het al te kriebelen? Bij mij in elk geval wel. Het is bijna weer zover. Misschien toch maar eens een whatsapp-groep aanmaken….
Hieperdepiep!
Blog Bedrock Magazine: Welke 6 mini-veranderingen zou iedereen in 2019 moeten invoeren?
Nieuw jaar. Time for a change. Dit keer gaan we het helemaal anders doen. Wat nou, de eerste twee maanden zitten kniezen omdat ze zo saai en deprimerend zijn? Snotterend van ongeluk op Blue Monday? 2019 wordt een happy year. Vanaf day one. En laat dat nu geeneens zo ongelofelijk lastig zijn. Sterker nog, het is super easy.
Ik geef je hierbij een aantal tips voor mini-veranderingen die je dagelijks kunt toepassen en je zienderogen gelukkiger maken. Wedden?
1. Begin de dag met een succes. Hè wat? Je gaf aan dat het EASY veranderingen zouden zijn. Lekker hoor. Geen zorgen, het beginnen van de dag met een succes-ervaring is makkelijker dan je denkt. We beginnen bij het opstaan. Ik ga er even vanuit dat je doorgaans gewekt wordt door je wekker. Ben je een snoozer? Dikke faal. Dat moet vanaf nu anders. Hup, gelijk dat bed uit jij. Wanneer je binnen de minuut opstaat na het afgaan van de wekker, heb je je eerste succes te pakken. Wat er verder ook gebeurt vandaag, dat heb je even mooi gefikst! Dit geeft je zelfvertrouwen meteen een boost.
2. Neem meer pauzes. Weekend of drukke werkdagen. Zorg dat je pauzeert. Bewezen is dat onze hersenen maar een aandachtscurve kennen van 40 minuten. Houd je ieder uur (!) een micropauze, dan reset je je brein en kun je er weer vol tegenaan. Wat ik niet zeg, is dat je elk uur maar een portie moet gaan staan meeroken met je paffende collega’s; wat ik wel zeg is dat ff opstaan en een kop koffie halen, een kopietje uit de printer scoren (waarbij je uiteraard de trap neemt) of een potje tafeltennissen in de kantine er echt voor zorgt dat je productiever en gelukkiger wordt.
3. Beweeg elke dag. Een open deur. Een krakende en piepende open deur voor velen. Maar zó belangrijk. Bewegen is geluksbevorderaar nummer 1! Het is de enige bewezen manier om allevier de gelukshormonen gelijktijdig te laten vrijkomen en dansen in dat brein van je. Dus, hijs die slobberlegging achter uit je kast en gaan! 30 minuutjes op cardio-niveau kan iedereen. Zorg dat je gewoon kan blijven praten onder je work-out, dat is het best. Wie elke dag minimaal 30 minuten beweegt en dit minstens een half jaar volhoudt, kan wel tot 5 jaar later genieten van de effecten hiervan.
4. Eet gezond. Nog zo’n deur. We weten het allemaal. Wees lief voor dat lijf van je. Je hebt er maar 1. Fitte en gezonde mensen zijn niet alleen minder vatbaar voor ziektes, angst en depressies; maar hebben bovendien een groter zelfvertrouwen en meer en betere slaap. Dat laatste vergroot je geluksgevoel nog meer!
5. Geef aandacht aan de mensen om wie je geeft. Jaha, we hebben het allemaal druk. Maar een appje kan er heus nog wel vanaf. Op het moment dat je interesse toont in de ander, krijg je dit dubbel zo hard terug. Je voelt je met elkaar verbonden. En bonding zorgt voor happiness. Maar let wel; hoe meer face to face contact op een dag, hoe gelukkiger we ons voelen.
6. Eindig je dag met een succes. Ook dit klinkt weer lastiger dan dat het daadwerkelijk is. Wen jezelf aan om net voor het slapen gaan even stil te staan bij datgene waar je dankbaar voor bent. Noem minimaal 3 zaken op. Noem daarnaast nog minimaal 1 ding op dat goed ging vandaag. Gegarandeerd dat jij met een goed gevoel gaat slapen en een nog beter gevoel de dag erna weer opstaat.
Word niet gelijk te veeleisend. Neem kleine stapjes. Begin es met die wekker van je. Heb je ‘s avonds gelijk wat om dankbaar voor te zijn. Soms moet je zaken handig aanpakken. Veel geluk in 2019!