Ik kom het overal tegen. Bij mensen na een lezing, bij vriendinnen, bij mezelf eerlijk gezegd ook.
Die verbouwing die er nog steeds niet van is gekomen. Die tweede auto waar ik al maandenlang naar op zoek ben. En dan de opleiding die ik pas na tien maanden twijfelen eindelijk gestart heb.
We zijn er allemaal meesters in: ons leven uitstellen.
En het gekke is: het heeft niks met luiheid te maken. Je brein is gewoon een kortetermijndenker. Hij ligt het liefst in de hangmat en doet wat hij altijd al deed. Want dat kost weinig energie en voorkomt gedoe.
Zodra je iets nieuws gaat doen, moet je ergens in bijten. Je wordt er misschien moe van, je gaat er misschien niet meteen goed in zijn, andere mensen vinden er wat van. Geen wonder dat uitstellen dan ineens heel aantrekkelijk voelt.
Maar je elimineert er ook alle kansen mee.
Een paar dingen die echt helpen:
Herken het zinnetje "ik ga er nog eens goed over nadenken." Want als je al die informatie al hebt en nog steeds niet kiest, is de vraag niet wat je moet weten. De vraag is wat je eigenlijk tegenhoudt.
Zet een stap van tien procent. Je brein houdt niet van grote veranderingen, maar een kleine stap kan het nog accepteren. Wil je minder werken? Begin niet met van vijf naar drie dagen. Begin met vier uur minder per week.
Maak het concreet. Niet "ik ga op reis als de kinderen groot zijn." Maar: als ik vijfduizend euro heb gespaard, boek ik drie weken Australië. Geef het een datum.
En de beste tip: plan één actie die je niet zomaar kunt terugdraaien. Vertel je baas dat je in 2027 drie weken weg bent. Zeg tegen een vriendin dat je die opleiding gaat doen. Zodra iemand anders erbij betrokken is, wordt het een stuk lastiger om het weer stil te schuiven.
Voor Marie Claire mocht ik hier uitgebreid over vertellen, samen met therapeut Emmy van Deurzen. Het hele artikel staat vol herkenbare situaties en concrete tips.
Wil jij en je team ook meer van dit soort praktisch uitvoerbare tips die je meteen gelukkiger maken? Boek dan een keynote voor jouw team.