Ik heb alweer een herfstdip. Nú al.

Al heel vroeg in september had ik hem te pakken, die herfstip. Ik zweer het je. Twee weken eerder liep ik nog rond in een luchtig hemdje. Vietnam en Thailand nog in mijn benen en vers in het geheugen. Wat was ik vol goede moed en ideeën!

En nu dit.

Grijs. Grauw. Nog meer grijs als ik in het halfdonker wakker word. En ik moet eerlijk zijn: ik ben er niet blij mee. ☹️

Ik ben gelukspsycholoog.

Ik weet precies wat er in mijn brein gebeurt als het daglicht afneemt. Ik geef er lezingen over. Ik schrijf er boeken en tientallen blogs over. Ik sta kwispelend op het podium.

En toch zit ik hier in mijn dikke trui met een kop thee chagrijnig te wezen en na te denken over emigratie.

Geen tips van mij vandaag. Soms is het gewoon even zo.

Wie zit er ook in z'n dikke trui? 👇