Je bent niet lui. Je bent overprikkeld.

 
 
 

Ik hoor het zo vaak. Van mensen na een lezing, van vriendinnen en eerlijk gezegd ook weleens van mezelf: “Ik ben zo lui de laatste tijd.”

Maar ben je dat ook echt? Of voel je je alleen maar zo?

Want er is een groot verschil. Echte luiheid is een keuze. Je kán iets doen, maar je wilt het niet. Overprikkeling is een toestand. Je wilt wel, maar je systeem zegt: nee, stop, geen input meer.

Je brein verwerkt de hele dag informatie. Berichten, nieuws, notificaties, gesprekken. Op een gegeven moment is het vol en schakelt het over op de laagste stand. Niet omdat je lui bent, maar omdat je brein zichzelf beschermt.

Een paar signalen die ik vaak herken:

Je bent moe, maar kunt niet ontspannen.

Kleine geluiden of vragen irriteren je enorm.

Je scrolt en streamt, maar voelt je daarna niet uitgerust. Want scrollen is geen rust, het is gewoon andere input.

Wat wel helpt? Eén ding tegelijk doen. Naar buiten gaan zonder podcast. En jezelf toestaan om echt te niksen. Saai? Oh ja. Maar in dit geval supereffectief.

En misschien de belangrijkste tip: stop met jezelf lui noemen. Het label dat je jezelf geeft, bepaalt mede hoe je je voelt.

Voor Bedrock schreef ik hier een uitgebreid blog over, met alle zes signalen en vier manieren om je brein weer ruimte te geven.


Wil je meer van dit soort inzichten? Op mijn inspiratiepagina staan al mijn blogs en artikelen bij elkaar.

Next
Next

Een webshop waar je niks kunt kopen. Slim of gevaarlijk?