Blog Bedrock Magazine: Wat is werkgeluk voor millennials?

Week van de Werkstress. Gelukkig is ie bijna ten einde. Want we worden doodgegooid met berichten over stress, burnout en wat al niet meer. Maar……actueel is het wel. En urgent ook. Daarom hierbij een artikel om meer werkgeluk te krijgen. En dan dit keer vooral voor de groep die daar het meest mee struggelt; de millennial. Ben je een millennial of stuur je millennials aan? Lezen maar!

Week van het Werkgeluk, Week van de Werkstress, het aantal burn-out-gevallen dat verdubbeld is de afgelopen 20 jaar. We worden dood gegooid met zorgen over stress op het werk. Over millennials die nóg meer aan deze stress lijken te bezwijken dan hun voorgangers van generatie Y. Hoe kan dat? En hoe bereiken millennials het ultieme werkgeluk?

Millennials zijn ambitieus. Ze willen honderd dingen tegelijk en als het kan een beetje snel ook. We leven in een fast moving maatschappij en stilstand is zeer zeker achteruitgang. Millennials willen leren, zich ontwikkelen, zichzelf leren kennen en ontplooien. Menig werkgever wordt er wat nerveus van. Want hoe kan zij of hij dat allemaal voor deze doelgroep faciliteren? Heel vaak niet, zo blijkt. Want er zorg voor dragen dat mensen kunnen blijven groeien is nogal ingewikkeld. Zeker omdat groei voor iedereen anders is.

Bovendien zit bij bovenstaande nog een addertje onder het gras. Millennials willen groeien; ja. Ze willen feedback op hun prestaties en stappen tijdens deze groei; absoluut. Ze weten dat je het best leert door fouten te maken; ook dat. Maar juist het maken van fouten is iets dat ze liever niet doen. Millennials leven op succes. Het is een competitive world, 1 druk op je instagramknop en je wordt met de succesvolle realiteit van je leeftijdsgenoten geconfronteerd. Presteren en succesvol zijn is wat millennials willen, hard onderuit gaan niet. Toch is de realiteit vaak anders. Geen enkel bedrijf is fairytale land waarin je op een roze wolk recht omhoog schiet. Je zult merken dat je vaak genoeg onderaan diezelfde wolk bungelt of er zelfs meerdere keren keihard vanaf valt. De kunst zit hem in het creëren van een veilige omgeving waarin fouten maken mag. Je werkgever kan hieraan bijdragen door een inspirerende en motiverende leidinggevende boven je te zetten waarvoor jij hard wil gaan. En bij wie je durft stappen te zetten die wellicht niet gelijk het gewenste resultaat bereiken. Idealiter checkt deze leidinggevende regelmatig bij je in en vraagt naar je persoonlijke ontwikkeling. Bovendien voorziet hij je van constructieve feedback en –belangrijker nog- feedforward. En geeft hij je ook nog de ruimte om zelf je eigen dag in te delen.

Heb je niet zo’n soort manager? En heb je ook geen leuke collega’s bij wie je kunt sparren? Dan zul je de inspiratie en motivatie uit jezelf moeten halen. En dagelijks vol zelfvertrouwen je werk doen, zonder dat je daarbij bang bent dat je op je bek gaat. Wat daarbij helpt is het maken van een plan. Wat wil jij de komende tijd (of jaren) op deze werkplek bereiken? Het helpt om daarbij terug te denken aan het waarom je überhaupt op deze job hebt gesolliciteerd. Wat leek je zo tof? Waarom wilde je deze baan hebben en was het zo te gek dat je hem kreeg? Wanneer je je doelen helder voor ogen hebt, is het zaak hier een plan van te maken. Een plan op jaar-, maand-, week- en zelfs dagniveau. Elke dag opnieuw een doel dat jou uitdaagt om stappen te zetten. Ook al had je gisteren een zware dag. Op het moment dat je dagelijks je eigen doel haalt dat weer een stap in de goede richting is van je lange termijn persoonlijke ontwikkeling, geeft dat je zelfvertrouwen een boost. Het geeft je werk betekenis. Je doet dit niet voor niets. Bovendien heb je wellicht niet altijd de ruimte om zelf te bepalen welk werk je doet, maar het werken naar je eigen doelen; daar komt niemand aan. Die bepaal je helemaal zelf. Dat is je eigen autonomie en vrijheid.

De sleutel naar werkgeluk is een combinatie van bovenstaande. Autonomie/vrijheid icm betekenisvol werk en een hoog self esteem maakt dat je plezier krijgt in het werk dat je doet. Dat je inderdaad blijft groeien. En dat kun je helemaal zelf bereiken door je eigen plan te trekken waaraan je werkt naast al het andere dat je doet. Heb je al je doelen behaald? En zijn er geen andere factoren meer waaruit je je plezier kunt putten? Dan is het tijd voor een volgende stap. 

Go for it. Plan en creëer je eigen uitdaging! En ga harder dan je stress.

Blog Wendyonline.nl: Life-hacks toward Happiness; #3 buiten zijn maakt gelukkig.

Vorst. Regen. Het lijkt wel herfst! Ideale omstandigheden om de gordijnen dicht te trekken en in je huispak op de bank te ploffen. Daar word je gelukkig van. Nou……..nee, niet helemaal. Je kunt beter naar buiten gaan en dán op die bank ploffen. Lees hier hoe het zit.

Herfst. Warme chocomel met marshmallows voor het knapperende haardvuur. Pantoffels aan, boekje erbij. Gelukkiger kun je niet worden toch?

Euhm…… Zeker: dit soort Hygge-momentjes maakt ons absoluut bij. Helemaal  wanneer we ze doorbrengen met onze loved ones. Maar je zult merken dat je, -na uren ineengedoken op de bank hangen-, toch wat onrustig wordt. Ons oerbrein wil naar buiten!! 

Waarom dan?? Als je ergens geen zin in hebt…

Simpel. Je brein wil op zoek naar voedsel! En dat vinden we buiten, toch??? 

Even serieus. Natuurlijk ligt op dit soort dagen juist een grote voorraad voedsel in onze kast. En je brein geeft ook zeker serotonine af bij het nuttigen hiervan. Vandaar dat die reep chocola nooit weer half terug de kast in gaat….

Maar ons brein geeft ons dus ook een beloning wanneer we naar buiten gaan. Zeker wanneer het een mooie natuurplas ziet. Dat zou immers de dorst kunnen lessen en je af kunnen koelen indien nodig. En het zien van planten en dieren in het wild maakt je blij omdat dit jou zou kunnen voeden. In bomen kun je je verstoppen voor dreigend gevaar.

True, allemaal niet meer actueel. Maar toch krijg jij nog steeds die reward als je buiten bent. 

1.     Er komen endorfines vrij wanneer je je waant in de natuur. Daar wordt je heerlijk ontspannen van. Je waait letterlijk even uit. Alle zorgen vervliegen.

2.     Daarnaast geldt; hoe meer variatie in de natuur om je heen; hoe meer je hersenen geprikkeld worden en hoe meer creativiteit er vrij komt. Ook hier word je blij van. Het is niet voor niets zo dat kinderen vaak uren buiten kunnen spelen, terwijl ze binnen al snel verveeld raken.

3.     Buiten beweeg je bovendien meer; waardoor je hartslag versnelt en je blijer wordt.

Reden te over om er werk van te maken. Hop, hop: naar buiten! En heb je hier nu echt moeite mee??? Ook van dieren worden we gelukkiger. Het uitlaten van de buurhond verplicht je om naar buiten te gaan. 

Buurvrouw blij. Buurhond blij. Jij blij.

Blog Wenyonline.nl: Dag 3 van de Geluksroute door Zuid-Limburg met Limburg Lonkt

Voor VVV Maastricht en Zuid-Limburg en Limburg Lonkt stippelde ik deze zomer een prachtige geluksroute uit in de Limburgse heuvels. Lees hier hoe de 3e en laatste dag verliep. Nieuwsgierig naar de eerste 2 dagen? Lees hier meer over dag 1 en hier over dag 2.

Na gisteren een hele dag mindful te zijn geweest, is het tijd voor actie! Eerlijk gezegd klinkt dat ook veel leuker; je geluk letterlijk ‘achterna jagen’. En dat ga ik doen vandaag. Een zwak zonnetje schijnt door mijn slaapkamerraam van het heerlijk rustgevende Kruisherenhotel te Maastricht en dat maakt me blij; het belooft een mooie dag te worden in het zonnige zuiden.

Voordat ik me tegoed doe aan alweer zo’n heerlijk vijfsterren ontbijt, trek ik mijn hardloopschoenen aan en stuif ik naar buiten richting het Frontenpark in Maastricht. Dit park is helemaal opgeknapt, zodanig dat de Hoge met de Lage Fronten aan elkaar verbonden zijn. In gewoon Nederlands; het is een prachtig park waar je veel intact gebleven vestingwerkenvan de stad kunt bezichtigen. Je loopt langs prachtige oude muren, door een droge gracht en waant je door heuvels van groen. Echt een prachtig stukje Maastricht. Mijn hardloopuurtje is een waar feest. Als promotor van geluk ben ik een fervent voorstander van lichaamsbeweging. Sport is immers dé ultieme geluksbevorderaar. Met een gezonde dosis serotonine, endorfine, oxytocine en dopamine kom ik de dag wel door. Voor meer looproutes in en rond Maastricht klik hier. Vol goede moed schuif ik aan de ontbijttafel. Ik klets wat met de dames die al jaren werkzaam zijn als ontbijtmedewerkers van het Kruisherenhotel. Ze weten te vertellen wat voor bijzondere gasten ze allemaal hebben mogen ontvangen. Ze zijn ogenschijnlijk trots op hun werkplek. Dat werkt aanstekelijk. Ik besluit nog een laatste rondje te maken door het hotel alvorens uit te checken.

Eenmaal buiten zoek ik mijn inmiddels beste vriend weer op. De elektrische fiets van CycleCenter. Fijn dat het Kruisherenhotel een speciale stalling voor elektrische fietsen heeft. Voor de route van vandaag heb ik wel een volle batterij nodig, ben ik bang. Ik mag namelijk van Maastricht naar Wijlre fietsen. Niet dat ik hier tegenop zie; de fietsroute die ik gedownload heb gaat door de prachtigste groene heuvels die Zuid-Limburg rijk is, dus ik sta letterlijk te trappelen.

Ik ben Maastricht nog niet uit en ik krijg al een brok in mijn keel. Is dit wat ze waar geluk noemen? Gossie, het is wel echt héél erg mooi hier. En stil ook. Alsof ik alleen op de wereld ben. Ik stap af voor een fotootje en een momentje voor mezelf. Hoe langer ik in deze digital detox verkeer, hoe meer ik kan genieten van de échte dingen om me heen. Het leert me anders kijken. Ik leer dat het echte geluk gewoon voor je ligt, en niet persé te vinden is op Instagramof andere socials. Wat een verademing. Ik denk niet dat ik nog terug kan naar mijn drukke online wereld. Veel fijner zo.

Het vervolg van mijn route laat me van de ene verbazing in de andere vallen. De ene heuvel is nog mooier dan de ander, de route gaat over verborgen paden die ik anders nooit had kunnen vinden. Ik passeer heel wat passanten op elektrische fietsen die zich allen vergapen aan de omgeving. ‘En dat gewoon in Nederland hè meissie?’ krast een vriendelijke oude dame me toe. ‘Zeg dat wel’, denk ik bij mezelf.

Wanneer ik door Valkenburg aan de Geul fiets, passeer ik het mooie kasteel Oost en de route leidt me door de kasteeltuinen. Ik fiets over een bruggetje waar koeien staan te baden in het water. Wie had gedacht dat ik daar nog eens warm voor zou kunnen lopen? Nou, wel dus. Noem het de rust vanwege het offline zijn, het geluk dat ik ervaar door alle lichaamsbeweging van vandaag (want uiteraard fiets ik zoveel mogelijk zonder motor) of simpelweg het feit dat ik niet hoef te werken op een doordeweekse woensdag; maar ik voel me gelukkiger dan ooit. Ik ga het mensen aanraden; wanneer je je minder fijn voelt, zoek dan naar badende koeien. Helpt gegarandeerd.

Veel te snel naar mijn smaak is de route voorbij en kom ik op mijn eindbestemming aan. Ik had namelijk nog wel uren door kunnen peddelen. En gelukkig kan dat ook. Zuid-Limburg kent vele routes waar je uren kunt wandelen of fietsen. Op de site van Visit Zuid-Limburg vind je er talloze. Toch is het treuren niet van lange duur. Ik word namelijk hartelijk ontvangen bij PAULS. Dit is een verrassende zaak in het Heuvelland, waar bourgondisch met hip gecombineerd wordt. Ik word helemaal blij wanneer ik door de boerderij loop met al haar knusse hoekjes. Het restaurant heeft zelfs een Doggie-bar, met allerlei lekkernijen voor grote en kleine honden. Ze verkopen zelfs Hondenbier! Ideaal natuurlijk voor uitgedroogde viervoeters die mee mogen met hun vertierzoekende baasjes. 

De eigenaresse van PAULS vertelt over de lange weken die ze maakt. Maar dat ze ieder uur vol passie vervuld. Als ze bij het krieken van de dag opstaat en op de zolder aan het bakken slaat, kan ze enkel genieten. Ze kijkt dan naar buiten en is dankbaar voor de plek waar ze werken mag. En dat is een hele goede tip. Dankbaar zijn, -nadenken over datgene dat je hebt in het leven-, is een hele goede manier om elke dag weer gelukkig te zijn. Voor sommigen is het tonen van dankbaarheid lastiger dan voor anderen, maar op deze plek lijkt me dat zeker niet moeilijk.

Na ons gesprek krijg ik een heerlijke picknickmand vol lekkers overhandigd. In deze picknickmand zit ook een route bijgevoegd met de leukste wandelingen in de buurt. Na mijn hardlopen en fietsen besluit ik voor een kleine wandeling in de buurt te gaan. En deze stelt niet teleur! Al snel nader ik een plateau alwaar ik in het hoge gras mijn dekentje spreid. Bij PAULS hebben ze er zelfs aan gedacht een stuk plastic bij te voegen. Plastic dat ik onder de deken kan leggen, zodat deze niet vochtig wordt. Aandacht voor details, dat zeker. Ik zet mijn bamboebordje en flesje vers sap neer en smul van al het gezonde lekkers waarmee de mand gevuld is. Alles met evenveel zorg verpakt, de picknick is écht een cadeautje.

Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. En deze laatste is helaas aangebroken. ‘Ik kan het nog wel even rekken’, denk ik bij mezelf. Ik wil niet terug naar de realiteit. Helaas zegt mijn analoge horloge me dat ik terug moet gaan om mijn fiets op tijd in te kunnen leveren. Met gezonde tegenzin trap ik terug naar Maastricht. Al gauw ben ik mijn zorgen vergeten. De groene route doet me weer in gedachten verzinken. Dromen over alles wat ik nog wil in het leven. Alles dat ik anders ga doen. Want een droom was het, deze drie dagen. Een offline droom die ik een ieder gun. Dus wat let je? Laat de boel de boel, gooi je smartphone in een la en boek een midweek Zuid-Limburg! Je komt als herboren terug. Wedden?

Ben je enthousiast geworden? Kijk dan op de website van Limburg Lonkt hoe je deze geluksroute zelf kunt beleven.

Blog Bedrock Magazine: Omgaan met de dood van een dierbare.

Dood. Rouw. Rauw verdriet. Niet het meest gezellige onderwerp om over te schrijven. Toch is ook dit een belangrijk deel van ons leven. Wil je weten hoe lang een periode van rouw mag duren? En hoe je ooit weer gelukkig kan worden? Of je überhaupt weer gelukkig zál worden? In de nieuwste blog voor Bedrock Magazine probeer ik hierop antwoord te geven. Lees dus nu voor tips.

Natuurlijk bestaat er niet één perfecte manier om met het overlijden van een dierbare om te gaan. We zijn allemaal anders. We reageren dus ook anders. De 1 heeft een jaar de tijd nodig, de ander zit er na 10 jaar nog over in. Dat is niet erg. Rouwen is een proces, waarbij echt alleen tijd de wonden kan helen.

Maar er zijn wel zaken die je kunnen helpen dit proces te verlichten. Waardoor we ons iets gelukkiger voelen in deze rottijd. En dat is al fijn! Hoe?

1.     Praten, praten, praten. Je zou het liefst elke dat heel diep onder je dekbed blijven liggen. Gordijnen dicht, lichten uit. Maar ben je bewust van de vicieuze cirkel; rotgedachten maken dat je jezelf afsluit. Dit afsluiten van anderen doet je rotter voelen. Waarbij weer nieuwe gedachten opspelen: ‘Wat zullen ze wel niet van me denken?’, ’Ze vinden me vast vreemd.’ Of ’Niemand zit op mij te wachten, ik ben geen leuk gezelschap.’ Deze gedachten zorgen ervoor dat je je nog rotter voelt en je nog verder afsluit. Dit helpt NIET. Sterker nog, door de zure appel heen bijten en júist anderen opzoeken helpt WEL. Praten is een uitlaatklep, het helpt enorm wanneer je je zorgen en gedachten deelt. Daarnaast zorgt offline contact ervoor dat je brein gelukshormonen aanmaakt. Dit helpt om je gevoelens wat te verlichten.

2.     Lichaamsbeweging. Ik blijft het herhalen. Lichaamsbeweging zorgt voor een leeg hoofd, afleiding, meer zelfvertrouwen én gelukshormonen.

3.     Denk niet aan de dood, maar wees dankbaar voor het leven. Bedenk je dagelijks wat fijn was aan het leven van je dierbare en waarom jij een lucky bird bent dat je deel mocht uitmaken van dit leven. Dankbaarheid zorgt voor meer positiviteit in je brein.

4.     Geef je eigen leven zin. Hoe cru het ook klinkt. Jíj bent niet overleden. Jij bent springlevend zelfs. Des te meer reden om dit leven betekenis te geven. Wat wil jij bijdragen? Een iets groenere planeet, meer blijheid, meer gerechtigheid? Hoe kun je dit bereiken? Op het moment dat je waarde hecht aan je eigen leven en er betekenis aan geeft, heb je minder moeite met het sterven van mensen om je heen. Ook zij hebben immers bijgedragen. Nu is het jouw beurt.

Helpen bovenstaande tips niet? Misschien ben je er dan gewoon nog niet aan toe. Ook dat is niet erg. Heb je toch het idee dat je een duwtje in de rug nodig hebt? Schakel dan professionele hulp in. Deze mensen zijn er speciaal voor jou. 

Sterkte met het vinden van DE manier voor jou.